ชีวิตจริง

posted on 31 Mar 2010 20:13 by xpipato in Life

วันนี้ วันสุดท้ายของเดือนมีนาคม เดือนแห่งความเปลี่ยนแปลง มีเรื่องราวต่างๆมากมาย

ที่ทำให้ชีวิตเปลี่ยนไป มุมมอง ความคิด ความฝัน การกระทำ เปลี่ยนหมด 

 

2 มีนาคม 2553 

ต้นเดือน อีเว้นวันเกิดที่ร้านชิว ประทับใจมาก ขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกคน

เป็นคืนวันเกิดที่พิเศษมาก ขอบคุณทุกคำอวยพรจากทาง เช่น sms โทสับ ต่อหน้า เฟซบุค

ขอบคุณร้านลังที่ขายน้ำคงคา น้ำที่ไหลมาจากสรวงสวรรค์ ขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับของขวัญ 

ขอบคุณดาตาโปรที่โทรมาสร้างความเซอไพรส์ตอนเช้า 

 

พ้นจากวันเกิด ช่วงสอบปลายภาค

เป็นการสอบที่แทบไม่ได้อ่านหนังสือเลย เพราะไม่ได้ใส่ใจ ไม่มีอารมณ์ บวกกับช่วงนั้นนอยๆอยู่

ทำให้

วิชา OR แทบไม่ได้

วิชา Enterprise ได้(บางข้อ)

วิชา EAI ได้บ้างไมไ่ด้บ้าง

 

แล้วก็ช่วงทำโปรเจ็ค

ทรมานทรกรรมกันสุดๆ ไปค้างที่ห้องแล็บ 537

ขอบคุณอาจารย์โชติพัชร์ ที่ให้ใช้ห้องแล็บในการทำโปรเจ็คครั้งนี้ 

ขอบคุณและขอโทษพี่เอก ที่ไปรบกวนเวลาพักผ่อนของพี่ ตลอดจนเสียงรบกวนที่พวกผมสร้างขึน

ขอบคุณแอร์และถุงนอนทุกผืนที่ช่วยกันสร้างความเย็นสบายและความอบอุ่นแบบลงตัว 

ขอบคุณคู่โปรเจ็คที่ทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เมิงเมพมากกกก

ขอบคุณร้านของกินช่วงดึกทุกร้านที่เปิดขาย เป็นเสบียงในการทำงาน

ขอบคุณเฟซบุคที่เป็นโซเชี่ยลเน็ตเวิร์กที่มีประสิทธิภาพ และสร้างความบรรเทิงดีเยี่ยม

ขอบคุณ msn ที่ทำให้ได้คุยกับคนที่อยากคุยและไม่อยากคุย

ขอบคุณเพื่อนๆทุกคน แนน นุ๊ก ป๊อป เดญา ซันนี่ แอม เป้ง โอ๋ ที่ได้ใช้ชีวิตร่วมกันในแล็บ 

 

แล้วก็วันพรีเซนต์  

ขอบคุณอาจารย์โชติพัชร์ ที่ปรึกษาที่คอยช่วยเหลือและให้คำปรึกษา ตลอดจนแนะแนวทางในการ

ทำโปรเจ็คครั้งนี้ จนสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี

ขอบคุณคณะกรรมการทุกท่านที่ยิงมาก แต่พองาม 555

ขอบคุุณคำแนะนำของอาจารย์อัครรินทร์ ที่ขีดเขียนแนะนำลงบนปกรายงาน - -"

 ขอบคุณอาจารย์ทุกท่านที่เซ็นต์ยินยอมให้ผ่าน และเรียนจบ

 

 

จบแล้ว

ชีวิตมหาวิทยาลัย(สถาบัน)

ไม่เคยคิดว่า 4 ปี จะเร็วขนาดนี้ ใจหายมาก ที่ต่อไปนี้ไม่ต้องนั่งรถตู้ไปกลับ อนุเสาวรีย์ลาดกระบังแล้ว

ใจหายที่จะไม่ได้เห็นตึกคณะ ไม่ได้เจอเพื่อนๆ น้องๆ ไม่ได้เจออาจารย์ ไม่ได้เข้าห้องสมุด

ไม่ไ่ด้เข้าห้องเรียนเย็นๆ ไม่ได้เข้าห้องน้ำหรูๆ ห้องแล็บ ห้องวิจัย ...

ไม่ได้ปั่นจักรยานไปสุวรรณภูมิแล้ว 

ไม่ได้ใส่ชุดนักศึกษา และอะไรอีกหลายๆอย่าง

 

ไม่รู้จะพิมพ์อะไรดี เพราะมันก็ผ่านมาแล้ว วันนี้ก็วันสุดท้ายของเดือนมีนาคมแล้ว

พรุ่งนี้จะเริ่มงานวันแรกที่ NexEntel

ตอกแรกคิดว่าจะไม่ตื่นเต้น เพราะเคยไปฝึกงานที่นี่แล้ว แต่กลับมีความรู้สึกไม่ชินแฮะ

คงเพราะยังไม่ได้เตรียมใจที่จะเรียนจบ เหมือนมีคนมากระชากชุดนักศึกษาออก

แล้วเอาชุดทำงานมาใส่ให้แทน โดยที่ใจเรา ขาเรา ยังคงอยากเดินไปเรียนอยู่

ไม่รู้ว่าเพื่อนๆจะรู้สึกกันบ้างไหม

 

กับการที่

ซีเนียร์(มหาลัย) จะกลายเป็น จูเนียร์(ชีวิตจริง)

 

 ........  

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ขอบคุณเม้งที่ช่วยให้เค้าได้ลับฝีมือการทำกับข้าว

อิอิ ไว้จะไปทำให้กินที่หอใหม่นะ จุ๊บๆ

#7 By i am Ang~ (124.157.133.87) on 2010-04-01 16:16

ทุกคนก็คิดแบบนี้แหละ เร็วจริงๆอ่ะ คิดถึงทุกๆสิ่งที่ IT ลาดกระบังจริงๆ

#6 By wAlCo0t (117.47.245.146) on 2010-04-01 12:02

็Gambattene

#5 By FaH (125.25.93.119) on 2010-04-01 11:24

เห็นเกรดกุแล้ว HR ไม่ถามหรอก 555

#4 By xpipato on 2010-03-31 21:50

ใครก็ได้ มากระชากชุดนศ.กุไปที - -"

กุยังหางานไม่ได้
แต่ก็ไม่รีบ รู้สึกเหมือนกันว่าไม่พร้อมเลย
ถ้าเกิดกุต้องทำงานตอนนี้ คงใจหายเหมือนกัน

แค่สัมพาด ทำข้อสอบ
ก็รู้แล้ว ว่าชีวิตจริงกะชีวิตที่คณะมันต่างกัน
ที่คณะอาจจะเอาตัวรอดได้ เกรดอาจจะดี
แต่ชีวิตจริงแมร่งไม่ง่ายเลยว่ะ เกรดก้ไม่ช่วยให้พูดให้HRเข้าใจ - -"

#3 By เพื่อนรหัส (125.24.202.212) on 2010-03-31 21:49

THX

#2 By xpipato on 2010-03-31 21:14

ยินดีด้วยคับบ

#1 By Kniezz on 2010-03-31 20:57